H. Sienkiewicza 13

58-200 Dzierżoniów

+48 609 747 777

Zadzwoń

Historia patrona hufca - hm. Władysława Reniewickiego

1909
14 stycznia 1909 r.
Dzieciństwo i młodość

Władysław ReniewickiWładysław Reniewicki urodził się 14 stycznia 1909 roku w Grajewie, gdzie spędził całe dzieciństwo i młodość. Już jako dziecko zainteresował się harcerstwem, które później stało się ważną częścią jego życia.

1922
około 1922 r.
Wstąpienie do harcerstwa
Pamiątkowe zdjęcie drużyn harcerskich z Grajewa po uroczystości wręczenia sztandarów w 1924 r.

Pamiątkowe zdjęcie I Drużyny Harcerek oraz I Drużyny Harcerzy z Grajewa po uroczystości wręczenia sztandarów w 1924 r.

Gdy Reniewicki miał 8 lat, zobaczył grupę skautów w mundurach i kapeluszach. Zrobiło to na nim tak duże wrażenie, że sam zapragnął zostać harcerzem. Swoje marzenie spełnił w wieku 13 lat, wstępując do drużyny harcerskiej przy gimnazjum w Grajewie. Szczególnie zapamiętał złożenie Przyrzeczenia Harcerskiego w leśniczówce na Czerwonych Bagnach w dzień urodzin Mikołaja Kopernika - 19 lutego.

1925 r.

Obóz w Nowej Wsi nad morzem w 1925 r. Trzeci od lewej stoi Władysław Reniewicki.

1926
1926-1931
Drużynowy gromady zuchowej

Gromada grajewskich zuchów ze swoimi opiekunami w 1929 r. Opiekunowie od lewej: Kazimierz Mejner, Władysław Reniewicki, Jerzy Dubiel.

W 1926 r. objął funkcję drużynowego w gromadzie zuchów, do której należały dzieci z Grajewa w wieku od 8 do 11 lat - od 12 roku życia młodzież przechodziła do drużyny harcerskiej.

1927–1930 r.
Drużynowy II Drużyny Harcerskiej im. Tadeusza Kościuszki
Kurs zastępowych w 1930 r.

Kurs zastępowych w 1930 r. Władysław Reniewicki siedzi trzeci od lewej.

1 maja 1927 roku dh Władysław został drużynowym II Drużyny Harcerskiej im. Tadeusza Kościuszki. Jednym z jego najważniejszych osiągnięć było wznowienie działalności tej drużyny. Za jego kadencji nastąpił rozkwit tej drużyny. Przez kilka lat zajmował się organizowaniem pracy harcerzy i zdobywał doświadczenie, które przydało mu się w dalszej działalności. Funkcję tę Reniewicki pełnił do września 1930 roku, kiedy został powołany do wojska.

1931
1931–1938 r.
Komendant Hufca Szczuczyn
Wizyta druha Władysława Reniewickiego w Szymanach w sprawie zoorganizowania drużyny harcerskiej - 1933 r.

Wizyta druha Władysława Reniewickiego w Szymanach w sprawie zoorganizowania drużyny harcerskiej w 1933 r.

W listopadzie 1931 roku Reniewicki został komendantem Hufca Szczuczyn. Funkcję tę pełnił przez prawie siedem lat, dbając o rozwój harcerstwa i organizację pracy drużyn na terenie powiatu. W czasie jego kadencji odbył się zlot drużyn hufcowych w Grajewie, na który przybyło 174 harcerek, 220 harcerzy i 40 zuchów - łącznie ponad 400 osób, co świadczy o tym jak dobrym organizatorem harcerstwa był Reniewicki. W 1938 roku zdobył stopień harcmistrza, który był potwierdzeniem jego wiedzy, doświadczenia i zaangażowania.

1939
Wrzesień 1939 r.
Udział w wojnie obronnej Polski

Po wybuchu II wojny światowej dh Władysław, jako oficer rezerwy, włączył się w obronę Polski. Zorganizował obronę Lachowa, a następnie wraz ze swoimi podwładnymi wycofywał się przed wojskami niemieckimi. Po drodze przechodził między innymi przez Krynki i Wołkowysk, aż 19 września dotarł do Grodna. Za swoją służbę został odznaczony Krzyżem Walecznych.

1939–1945
Działalność konspiracyjna

Podczas okupacji Reniewicki nie zaprzestał walki o Polskę i zaangażował się w działalność konspiracyjną. Kontynuował ją również po zmianie okupanta w 1941 roku. W latach 1942–1944 działał w Szarych Szeregach, gdzie kierował Rojem Wilki. Mimo trudnych warunków wojennych pozostał wierny swoim przekonaniom i harcerskim ideałom.

1946
wiosna 1946 r.
Przeprowadzka do Dzierżoniowa

Po wojnie dh Władysław wraz z żoną Olgą przeprowadził się do Dzierżoniowa. Znalazł tam pracę jako księgowy w Spółdzielni Mieszkaniowej, ale nie zapomniał o harcerstwie. Wspólnie z innymi osobami zaczął organizować działalność harcerską na tym terenie. Dzięki temu przyczynił się do odradzania harcerstwa na Dolnym Śląsku.

2 listopada 1947 r.
Komendant Hufca Dzierżoniów

W listopadzie 1947 roku Reniewicki został komendantem Hufca Dzierżoniów. Funkcję tę pełnił do 1 grudnia 1948 roku, angażując się w rozwój harcerstwa i pracę z młodzieżą. Nawet gdy w latach 50. rozwiązano ZHP i utworzono Organizację Harcerską ZMP, nie zrezygnował ze swoich ideałów. Nadal spotykał się z młodzieżą w swoim domu i organizował wspólne zajęcia w terenie.

1981
1981 r.
Otrzymanie Orderu Uśmiechu

W 1981 roku dh Władysław otrzymał Order Uśmiechu, przyznawany przez dzieci osobom, które szczególnie zasłużyły się dla innych. Było to dla niego wyjątkowo ważne wyróżnienie, które cenił bardziej niż pozostałe odznaczenia. Otrzymał również między innymi Złoty Krzyż za zasługi dla ZHP oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Nagrody te były wyrazem uznania dla jego wieloletniej pracy i zaangażowania.

1991
30 maja 1991 r.
Śmierć

Władysław Reniewicki zmarł 30 maja 1991 roku i został pochowany na cmentarzu komunalnym w Dzierżoniowie. Przez całe życie był związany z harcerstwem i poświęcał wiele czasu pracy z młodzieżą. Starał się przekazywać młodym ludziom takie wartości jak pomoc innym, współpraca i odpowiedzialność. Do dziś pozostaje przykładem instruktora, który przez lata wiernie służył harcerstwu.

20 maja 1999 r.
Nadanie Hufcowi Ziemi Dzierżoniowskiej imienia Władysława Reniewickiego

20 maja 1999 roku Komendant Dolnośląskiej Chorągwi ZHP, hm Dariusz Ostrowski, rozkazem L.5/1999 nadał Hufcowi Ziemi Dzierżoniowskiej imię harcmistrza Władysława Reniewickiego. Decyzja ta była wyrazem uznania dla jego wieloletniej służby harcerskiej i pracy z młodzieżą. Tym samym zakończyła się kampania „Bohater”, która trwała w hufcu od 1994 roku. Od tego momentu Reniewicki stał się patronem hufca, a jego życie i działalność są ważnym elementem lokalnej tradycji harcerskiej.

Opracowanie na podstawie:

1. Biogram Władysława Reniewickiego – https://grajewiak.pl/index.php/biogramy/566-reniewicki-wladyslaw (dostęp 17.10.2026)

2. hm. Leon Gajdowski „Harcerstwo grajewskie 1919 – 1945” – fotografie ze zbiorów autora i zbiorów Izby Pamięci Ziemi Grajewskiej

Historia hufca spisana z okazji 70-lecia

Używamy plików cookie, aby ulepszyć Twoje wrażenia z przeglądania, wyświetlać spersonalizowane reklamy lub treści i analizować nasz ruch. Klikając „Akceptuj wszystko”, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookie. Polityka prywatności
Akceptuj wszystko